گناهان ظاهري، باطني و قلبي را ترک کنيد

دسته: خطبه‌ها
بدون دیدگاه
یکشنبه - ۲۱ آبان ۱۳۹۶

گزيده‌اي از بيانات شيخ الحديث مولانا محمددهقان در جمع طلاب عين العلوم گشت شامگاه پنج‌شبنه (۱۷/ ۸/ ۹۵) در مسجد جامع خواجه گشت

{وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ} [الأنعام: ۱۲۰]

 گناهان ظاهري، باطني و قلبي را ترک کنيد. صوفيان کرم اصطلاحي دارند: «اول تخليه بعد تحليه» اول انسان از گناه ظاهري و باطني پاک شود بعدا خداوند علم و معرفت نصيبش مي‌کند.

گناه براي همه کس مهلک است، اما براي عالم و طالب‌العلم مهلک‌تر و مانع از همه چيز آن‌ها مي‌شود؛‌ زيرا علم نور الهي است و معصيت ظلمت و تاريکي، تاريکي و نور با يک‌ديگر جمع نمي‌شوند. رسول خدا صلي الله عليه وسلم مي‌فرمايد: «اتِّقِ المحارمَ تكن أعبدَ الناس» از گناه پرهيز کنيد آن وقت عبادت‌ترين مي‌شود.

وقتي انسان از گناه باز آيد اعمال برايش مفيد واقع مي‌شود، بايد اول مريضي گناه را علاج کرده تا عبادت که به منزله تقوا هست حاصل شود، نزد ما تنها عمل خلاف عفت، دزدي، قتل، غارت‌گري گناه است  باقي‌ماندن را گناه نمي‌دانيم؛لذا ما بايد علم گناه را داشته باشيم تا اين‌که از آن پرهيز شود.

 امر مهم‌تر شناخت معصيت است تا انسان متوجه شود که گناه منحصر نيست؛ بلکه هر فردي بايد علم به معاصي را داشته و به ديگران تعليم داده تا خود و آن‌ها‌ نجات يابند.

هيچ کس به کسي با حقارت نگاه کردن و بر او خنديدن را گناه نمي‌داند در حالي‌که اين از حقوق بندگان است و از حق خدا بالاتر است.خداوند مي‌فرمايد: «نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (۴۹) وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ»[الحجر: ۴۹، ۵۰] در اين آيه مغفرت و عذاب يک‌جا هستند تا اين‌که اعتماد بر مغفرت نکند؛بلکه به گرفت الهي هم نگاه کند؛زيرا ايمان بين خوف و رجا است.

خداوند گناه پنهاني را مي‌بخشد اما گناه علني را مغفرت نمي‌کند رسول خدا صلي الله عليه وسلم مي‌فرمايد: «الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ، لا يَظْلِمُهُ وَلا يَخْذُلُهُ، وَلا يَحْقِرُهُ، التَّقْوَى هَاهُنَا يُشِيرُ إِلَى صَدْرِهِ ثَلاثَ مَرَّاتٍ بِحَسْبِ امْرِئٍ مِنَ الشَّرِّ أَنْ يَحْقِرَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ ، كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ»؛ مسلمان برادر مسلمان است او را بي‌يار و مددکار رها نکند, بر او ظلم نکند، مسلمان را حقير نپندارد، زيرا پايمال کردن حق و حقير شمردن مسلمان تکبر محسوب مي‌شود.

سه چيز مسلمان بر مسلمان حرام است: ريختن خون  و آبروي مسلمان و تعرض به مال او، آن‌قدر که مسلمان نزد خداوند محترم مي‌باشد چيزي ديگر محترم نيست پيامبر روزي بر منبر بالا رفت و با صداي بلند ندا داد. اي جماعت مسلمانان! شما به زبان ايمان آورديد و هنوز ايمان به قلب شما نرسيده است تا زماني که مسلماني را اذيت ‌کنيد و دنبال امور داخلي منزل او باشيد و از او خطايي شود و شما آن را برملا کنيد.

شخصي به خدمت رسول خدا آمد و فرمود: «أحب لا يفضحنى الله على رؤس الاشهاد» من دوست دارم که در روز قيامت خداوند من را رسوا نکند پيامبر گفت: «استر عيوب إخوانك يستر الله عيوبك» آبروي مسلمان را حفاظت کن تا خداوند آبرويت را در روز قيامت نريزد.

بر مسلمان طعه نزند در حديث مي‌آيد: «لَيْسَ المُؤْمِنُ بالطَّعَّانِ وَلا اللَّعّان وَلا الفاحِشِ وَلا البَذيء» مسلمان آن است که بر ديگري طعنه نزند؛ زيرا کسي‌که مرتکب اين اعمال مي‌شود دليل بر ضعف ايمان او است.


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 598 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۶۳
برچسب ها: