مولانا عبدالحمید، شخصیتی که هنوز او را نشناخته‌ایم

دسته: ویژه , یادداشت‌ها
بدون دیدگاه
دوشنبه - 19 مارس 2018

نویسنده: یعقوب شه‌بخش

چرا شخصیت شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید، امام جمعۀ اهل‌سنّت زاهدان تا این حد مطرح است؟ چرا قاطبۀ اهل‌سنّت ایران و منطقه سخن ایشان را فصل‌الخطاب می‌دانند و به ایشان که می‌رسند حاصل کارشان «اتفاق» و «اتحاد» و «همدلی» می‌شود؟ چرا مولانا عبدالحمید همیشه مبغوض تندروها و آماج توهین‌ها و افتراهای آنان است؟

این چند سوال و دهها سوال دیگر، سوالاتی هستند که معتقدم پاسخ همۀ آنها را می‌توان در عملکرد و سخنان امام جمعۀ محبوب اهل‌سنّت زاهدان جست‌وجو کرد. ایشان این هفته (جمعه 25 اسفند 96) در خطبه‌های نماز جمعه سخنانی ایراد کرد که معتقدم تجزیه و تحلیل فرزاهای مختلف آن می‌تواند کدهای مهمی دربارۀ شخصیت و دیدگاه‌هایشان به همۀ آنانی که دربارۀ ایشان و رویکردشان می‌اندیشند، بدهد.
مولانا عبدالحمید در فرازی از سخنان خود تاکید کرد: «برخی معتقدند «تنها شیعه، نه سنی» بعضی هم می‌‌گویند‌ « تنها سنّی، نه شیعه» این هر دو دیدگاه افراطی و اشتباه هستند؛ ما با همدیگر برادریم، ما اخوت اسلامی، وطنی و قومی داریم…»[به نقل از کانال دفتر مولانا عبدالحمید]
این نگاه شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید به دو مقولۀ «شیعه» و «سنّی» است. این «اعتقاد» ایشان است. مولانا عبدالحمید مثل خیلی‌ها شعار نمی‌دهد که اگر شعار می‌داد امروز در چنین جایگاهی نبود. بی مبالغه باید گفت مولانا عبدالحمید یکی از چهره‌هایی است که میان گفتار و عمل یا بهتر بگویم «گفتار» و «اعتقاد»شان هیچ تفاوتی نیست. این همان نکته‎ای است که متاسفانه تندروهای دو طرف دربارۀ آن دچار اشتباه شده‌اند. تندروهای آن طرف می‌گویند مولانا عبدالحمید شعار برادری سرمی‌دهد اما به آنچه می‌گوید اعتقاد ندارد. آنها چشم بر همۀ فعالیت‌های انسان‌دوستانه و وحدت‌آفرین ایشان در استان و کشور می‌بندند و نمی‌خواهند آنچه را که هست باور کنند. تندروهای این طرف هم که از قضا خود را دوستدار ایشان هم می‌دانند، معتقدند مولانا عبدالحمید مجبور است این حرفها را بزند. تریبون است دیگر و مولانا باید «سیاست» داشته باشد!

بر این باورم که این هر دو گروه فرسنگ‌ها با چهرۀ محبوب بسیاری از مسلمانان ایرانی و غیرایرانی فاصله دارند و به شدت با شخصیت و دیدگاه‌های ایشان بیگانه‌اند. شیخ‌الاسلام مولانا عبدالحمید همانی است که سخنانش به ما می‌نمایاند. او دغدغۀ اسلام و مسلمین را در دل دارد. او دلسوز مسلمانان سنّی است و خیرخواه مسلمانان شیعه است. مولانا عبدالحمید اگر می‌گوید حاضر نیستم قطره خونی از بینی برادر شیعه‌ام بچکد، واقعاً اینگونه است. او فرقی میان شیعه و سنّی قائل نیست و هیچ کس در خصوصی‌ترین جلسات، سخنی از او نشنیده که از چنین تفاوتی حکایت داشته باشد. او حتی همچون رسول مهربانی‌ها صلّی‌الله‌علیه‌وسلّم فراتر از اسلام و مسلمانان، به همۀ انسانها می‌اندیشد. او دغدغه سعادت انسانیت را دارد و برای رسیدن همه انسانها به سعادت و خوشبختی در دنیا و آخرت تلاش می‌کند. مولانا عبدالحمید شخصیتی است که ما هنوز او را نشناخته‌ایم.

منبع: کانال قلم، ادب، فرهنگ و رسانه


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۵۰
برچسب ها: