لبخندی که سبب اسلام آوردن ثروتمند امریکایی شد

دسته: داستان‌های آموزنده , ویژه
بدون دیدگاه
دوشنبه - 26 فوریه 2018

برگرفته از: قصص اسلام هؤلاء/ ترجمه: زبیر حسین‌پور

شیخ نبیل العوضی در یکی از محاضراتش با عنوان ”قصص من الواقع“ می‌گوید: یکی از دعوتگران تعریف می‌کرد که در امریکا مشغول سخنرانی بودم که در حین سخنانم شخصی بلند شد و گفت: شیخ! شهادتین را به فلانی تلقین کن، و به شخصی امریکایی که در کنارش بود اشاره کرد.
گفتم: الله اکبر!
آن امریکایی در جلوی مردم نزدیکم آمد، گفتم: چه چیزی تو را دوستدار اسلام کرد که خواستی وارد آن شوی؟
گفت: من ثروت زیادی دارم؛ چندین شرکت و مالهای فراوانی دارم، اما هیچ روزی طعم خوشبختی را نچشیدم در حالی که پیش من کارگر مسلمانی از هند کار می‌کرد که حقوقش کم بود، اما هرگاه که بر او وارد می‌شدم او را لبخند بر لب می‌دیدم، در حالی که منِ میلیونر هیچ روزی لبخند بر لب نبودم. با خود گفتم: من این همه مال و شرکت دارم و کارگر فقیری لبخند به لب است و من نیستم، روزی نزدش رفتم و گفتم: می‌خواهم با تو بنشینم و او را از لبخند دائمی‌اش پرسیدم، گفت: من مسلمانم و شهادت می‌دهم که معبودی به جز خدای یگانه نیست و محمّد، فرستادهٔ اوست.
گفتم: آیا این بدین معناست که مسلمان همیشه خوشبخت است.
گفت: بله.
گفتم: چطور؟
گفت: چونکه ما حدیثی از پیامبرمان صلى الله عليه وسلم شنیده‌ایم که می‌گوید: «کار مؤمن عجیب است که همه‌اش خوبی است؛ اگر سختی‌ای به او برسد، صبر می‌کند و صبر، برایش بهتر است و اگر خوشی‌ای به او دست دهد، شکر می‌گزارد و شکر برایش خیر است.» کارهای ما همه بین سختی و خوشی است؛ در سختی، صبر برای خداست و در خوشی، شکر برای اوست؛ لذا زندگی‌مان سعادت اندر سعادت است.
گفتم: می‌خواهم وارد این دین بشوم.
گفت: به یگانگی خداوند و رسالت محمّد صلى الله عليه وسلم شهادت بده.
دعوتگر می‌گوید: شهادتین را در جلوی مردم به این امریکایی تلقین کردم و جلوی همگان گفت: أشهد أن لا إلٰه إلا الله وأن محمّداً رسول الله. باز شروع کردن به گریستن، مردم می‌آمدند تا از گریه‌اش بکاهند، گفتم: بگذارید تا بگرید. هنگامی که از گریه‌اش فارغ شد، گفتم: چرا گریستی؟
گفت: به خدا شادمانی‌ای به دلم وارد شد که سالهای سال آن را احساس نکرده بودم.
شیخ عوضی می‌گوید: فیلم و سریال و موسیقی و شهوترانی شرح صدر نمی‌دهند؛ همهٔ اینها تنگدلی می‌آورند، سینه‌گشادی با تلاوت قرآن و روزه و صدقات و نفقات است: «أَفَمَن شَرَحَ اللهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍ مِّن رَّبِّهِ ۚ فَوَيْلٌ لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ اللهِ ۚ أُولٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ» [زمر: ٢٢]؛ «آیا کسی که خدا سینه‌اش را برای اسلام گشوده است، پس او از سوی پروردگارش بر نوری است (همچون سخت دلان است؟!) پس وای بر آنانکه دلهایشان در برابر ذکر خدا سخت است؛ آنان در گمراهی آشکار هستند.»


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۴۹
برچسب ها: