سوریه، قربانی خود شیفتگی یک دیوانه

دسته: ویژه , یادداشت‌ها
یک دیدگاه
یکشنبه - 25 فوریه 2018

نويسنده: کتایون محمودی/ روزنامه نگار اهل‌سنت

سوریه، هفتمین سال جنگ را پشت سر می‌گذارد و این یعنی: جنگی طولانی‌تر از جنگ‌های جهانی و آثاری به مراتب وخیم‌تر از آن،…
دوازده میلیون آواره‌ی جنگی و نابودی بیش از هشتاد و پنج درصدی زیرساخت‌ها و تاسیسات در بسیاری از شهرها و انهدام کامل شهر تاریخی حلب!
وقوع فاجعه‌ی انسانی، سکوت مجامع بین المللی و عادی شدن خبر بمباران‌ها، حتی از نوع شیمیایی…
افت خبر جنگ و پایین کشیدن درج آن از تیتر اول خبرها…
مهلکه‌ی سوریه، عملاً میدان قدرت نمایی مدعیانی شده که هر کدام درصددند تا نیرو و توان نظامی خود را به رخ دیگری بکشند!
تصویر ترسناک خیابان‌ها و شهرهای بی‌سکنه و جغرافیای در وحشت فرو رفته‌ی سوریه، حاکی از آن است که مردم دنیا، به وضعیت و جنگ در سوریه، عادت کرده و نسبت به فجایع آن، واکنش نشان نمی‌دهند، هم‌چنانی که خبرهای فلسطین و کشته شدن مردم و گسترش شهرک‌سازی یهودیان، هم از تب و تاب افتاده است!
چه چیز دنیا را نسبت به اوضاع جنگ، خون‌سرد کرده؟
تاثیر مافیای رسانه‌ای و خبر، با حجمی وسیع و اختاپوسی و پوشش همه جانبه، حاکی از آن است که دیگر خبر جنگ‌های فرسایشی و دیدن آثارش در تلویزیون، وجدان‌ها را به درد نمی‌آورد!
برای جهنم غوطه، کسی مرثیه ننوشت!
این میان کی سود می‌برد؟ همانانی که گاه اختلاف میان کشورها‌ی هم‌جوار و هم‌پیمان را بارزتر می‌کند تا غبار کارخانه‌های ساخت تجهیزات نظامی‌شان را برگیرند و ترس و تهدید را جدی‌تر نمایند و حکام را به خرید اسلحه با پیش فرض جنگ احتمالی ، تحریص کنند.
مثال آن: فروش تجهیزات چند میلیاردی اسلحه به عربستان و قطر است که آمریکا از اختلاف میان آن دو، بالاترین سود را به جیب زد!
جنگ‌های خاورمیانه و طولانی شدن زمان آن‌ها، همان آمال کشورهای پیشرفته و خصوصا آمریکاست که با «اختلاف را گسترش بده و انبارهای اسلحه‌ات را خالی کن»
گرفتن انتقام از مسلمانان به بهانه‌ی حادثه‌ی یازده سپتامبر و خون‌بهای سنگینی که سرزمین‌های مسلمان نشین پرداختند؛ چشم‌انداز برقراری صلح، حداقل در سال‌های آینده را در هاله‌ای از تردید فرو برد و در خوش بینانه‌ترین نظر باید گفت: دشمنی‌ها تا سالیان دراز هم فروکش نخواهد کرد و منطقه همچنان در گیر جنگ‌های خانمانسوز خواهد ماند و تراژدی جنگ‌های خاورمیانه، با لعاب مارک‌دار تروریست از منظر غربیان، هم‌چنان در دل کتاب‌ها خواهد ماند و جنگ با «تروریسم» بهانه‌ی موجه‌ی خواهد شد تا جنایاتشان را توجیه کنند و برای نسل‌های آینده، افتخار بدزدند که داعیه‌دار مبارزه با ترور بوده‌اند…
این میان کلاه بزرگ سر مسلمانان رفته است که بیشترین هزینه را پرداخت کرده و کمترین سود را برده‌اند و خود شیفتگی دیوانه‌ای به نام اسد که حاضر است تمام مردمش را قربانی کند تا بر سریر لرزان قدرت، هم‌چنان بماند…
شاید زمان تزریق اندکی هوشیاری است به عضله‌ی به خواب رفته‌ی مسلمانان که دشمن را زیر نقاب‌های رنگین بشناسد و گول ترفندهای به‌ظاهر موجه‌اش را نخورد!
زمان بیداری از این کابوس، کی خواهد بود؟

منبع: کانال نويسنده


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۲۰
برچسب ها:
دیدگاه ها
مهدی این نظر توسط مدیر ارسال شده است. یکشنبه 25 فوریه 2018 - 2:01 ب.ظ پاسخ به دیدگاه

سلام. اسد آدم حكومت كردن نيست. اصلا رياست جمهوري مادام العمر بي معني است. بايد مردم سوريه خود انتخاب كنند. اما در حال حاضر چه كسي بيايد؟ ارتش آزاد؟ النصره؟ احرار شام؟ داعش؟ كداميك به مال و نواميس مسلمانان تجاوز نكرده است؟ كدام گروه دامنش از آلودگي پاك است؟ كدام جنايت بايد ناديده گرفته شود؟ بريدن سر كودك معلول ذهني؟ كشتار در ديرالزور توسط داعش؟ سربريده شدن توسط ارتش آزاد؟ كشتار توسط جبهه النصره و نبش قبر حجر بن عدي؟ اسد برود حرفي است دريت … ولي كي با اين خوارج بجنگد؟