خودمان را تکان دهیم تا خدا ما را تکان نداده است

دسته: ویژه , یادداشت‌ها
بدون دیدگاه
پنجشنبه - 28 دسامبر 2017

نويسنده: عبدالله پورمند

مدتی است که کشور عزیزمان تحت‌الشعاع زمین لرزه‌های مخوف قرار گرفته است و اخبار خروجی مرکز لرزه‌نگاری و بازتاب‌های حاصل از این ماجراها در فضای مجازی، آرامش را از زندگی مردم سلب کرده و فضایی ملتهب و دردآور را به وجود آورده است.

هنوز درد و رنج زمین‌لرزه کرمانشاه و از دست رفتن و بی‌خانمان شدن بسیاری از هم میهنان آن دیار را فراموش نکرده بودیم و سنگینی آن از صفحه‌ی لطیف قلبمان زدوده نشده بود، که خبر از لرزیدن کرمان و تهران رسید.

گرچه دو مورد آخر تلفات و صدمات چندانی را به دنبال نداشتند، اما دیدن آشفتگی مردم و بی‌قراری آن‌ها و نداشتن مامنی امن و مناسب و نیز در سرمای سوزان به پارک‌ها و اماکن عمومی پناه بردن؛ هر صاحب دلی را رنجور و بی‌تاب می‌سازد.

اما اتفاقات اخیر با درد و رنجشان، تلنگری از سوی آفریدگار جهانیان بود؛ خداوند از ما می‌خواهد که بیدار و هوشیار باشیم و از بی‌راهه‌ها به سمت و سوی شاهراه امن و سلامت مشرف شویم. پروردگار با این اتفاقات به ما  یادآوری کرد که همه چیز حساب و کتابی دارد، به همین خاطر افسار گسیخته نباشید.

چون یكی از قوانین عمومی عالم طبیعت، قانون علت و معلول یا اثر و موثر و یا به عبارت دیگر قانون كنش و واكنش است. و این قانون به معنای این است كه هر پدیده‌ای در عالم، علتی دارد و امكان ندارد چیزی بدون علت و بدون ماثر آفریده شده باشد و تمام اتفاقاتی كه در جهان افتاده و می‌افتد، از قانون فوق مستثنی نیست و آثار معاصی و توبه هم در حیطه این قانون طبیعی قرار می‌گیرد. یعنی توبه و معصیت هم باید آثار و تبعاتی داشته باشد و این آثار گاهی در دنیا ظاهر می‌شود و گاهی در آخرت.

اینجاست که باید گفت، تنها چاره‌ی رهایی از این مشکلات و درد‌ها، رجوع به سمت خدا و ترک دادن معاصی و امور حرام و چنگ‌زدن به ریسمان الهی است؛ در غیر این صورت، هم‌چون فرد ناآشنا به فن شنا، با هر دست و پا‌زدنی اسباب غرق شدن خود را فراهم می‌سازیم؛ بنابراین، تا خداوند حسابی تکانمان نداده است، اندکی خود را تکان دهیم.

از مکافات عمل غافل مشو /*/ گندم از گندم بروید جو ز جو


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۲۰
برچسب ها: