حسن ظن؛ پیک آرامش!

دسته: ویژه , یادداشت‌ها
بدون دیدگاه
چهار شنبه - 7 مارس 2018

نويسنده: آصف حیدری

به همان نسبت كه سوءظن موجب ويراني جامعه و بدبختي انسان‌ها و تشتت كارها و ناراحتي جسم و روح است. حسن ظن مايه آرامش و وحدت است. دو نوع حسن ظن داریم: حسن ظن نسبت به خداوند متعال و هم نسبت به بندگان او تعالی؛ هنگامی که این واژه در مورد مردم به کار رود مفهوم آن این است که هر کاری از کسی سر زند آن را درست توجیه کنیم؛ مثلا: وقتی که مردی با زن ناشناسی دیده شد، آن را بر این حمل کنیم که همسر یا محرم اوست؛ اما هنگامی که شخصی اقدام به ساختن مسجد یا بنای خیر دیگری می‌کند مقتضای حسن ظن این است که وی این عمل را با انگیزه الهی و نیت خیر خواهانه انجام داده است. زمانیکه این کلمه راجع به خداوند به کار می‌رود، منظور از «حسن ظن» این است: که به وعده‌های الهی امیدوار باشیم: وعده رزق و روزی،یاری کردن یارانش، آمرزش گناهان و…
افرادی که گرفتار «سوء ظن» هستند، همواره افسرده و پریشان‌اند و بسا اوقات از شخص خویش خسته و متنفر می‌گردند. شخصي که دچار «سوء ظن» است به مرور زمان تمام اطرافیانش را بدخواه و دشمن خویش می‌پندارد؛ چرا که او این «ایده‌اش» را بر خود تحمیل کرده، این را به تمام جوارحش قبولانیده است.
نباید «غائبانه» در مورد مسلماني فیصله کنیم، مگر اینکه علناً چیزی از وي مشاهده شود. دستور اسلام نیز همین است: «ظنوا بالمؤمنین خیرا»؛ نسبت به مومنین پندار نیک داشته باشید.


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۷
برچسب ها: