جنگ به نام دین، به کام کیست؟ 

دسته: ویژه , یادداشت‌ها
بدون دیدگاه
چهار شنبه - 14 فوریه 2018

نويسنده: کتایون محمودی

سخن از صلح و آشتی و گفتن و‌ نوشتن آن در سخنرانی و کتاب‌ها، تنها یک آرزو نیست و‌ نباید در حد یک رویای دور و دست نایافتنی بماند. برای برآوردن آرزوها هم باید کوشید.

این نقطه‌ی مشترک آمال بشر، این سوژه‌ی شعرها و موضوع داستان‌ها و بهانه‌ی سخنرانی‌ها، چرا نباید چنانی بزرگ شود و ملموس، که برایش گام‌هایی عملی برداشت و این حاشیه‌ی پر متن، اصل همه چیز گردد؟

اگر برای این گم شده‌ی کنار دستمان، کنگره و همایش و جلسات رنگارنگ، برگزار می‌کنیم، چرا این قدر جدی درباره‌اش راهکار ارائه نمی‌دهیم که واقعی و قابل لمسش کنیم؟

ادیان، مبشران و سفیران آشتی‌اند، پیامبران حامل رحمتند‌. پس ایراد در کدام تفسیر غلط است که بیشترین نزاع‌ها و جنگ‌ها، بین  نیروهای مذهبی است؟

اگر نخواهیم خودمان را سانسور کنیم‌، باید بگویم: جنگ ادیان!

و این اسف‌بارترین جمله‌ای است که می‌توان برای روشن شدن فضای این روزهای دنیا باید نوشت!

جنگی که حتی از نوع سردش، درگیری لفظی میان ادیان است.

مبحثی بنیادین از دین (جهاد و تکفیر) مستمسک آن گردیده تا با بازآفرینی تفسیری مطلوب به رای، همه را بازیگران معرکه‌ای کند که خواسته‌ی دین نیست و این نظرات و برداشت‌های معیوب فقهاست که از میانه‌اش، دشمنی را بیرون می‌آورد.

اگر این توان و نیرو، این هزینه و بودجه، این وقت و اوقات، صرف ابقای پیام دین که همان آشتی است، می‌شد، بی‌شک دنیایی و خاورمیانه‌ای زیباتر از آن‌چه تاکنون می‌بینیم، پیش روی بود…

بازیافت حکم‌های که در مسلخ تفسیرهای خشن، مجوز مرگ و خشونت صادر می‌کند، اگر در جریانی خلاف آن، به‌کارگرفته شود، شاید دین، همانی بود که هست.

اگر به آن‌چه شالوده‌ی دین است،‌ بنیادین فکر و عمل شود، دین همان پیام آور مهربانی و آشتی است، خارج از نیت طینت‌هایی که سودش را در وارونگی تفسیر از رحمت می‌بیند.

آن‌هایی که مقصود و منفعتشان، در بحران‌های دینی و خصوصا مذهبی‌، معنا می‌گیرد و با تشویش تفسیری‌، فقط به ستیز فکر می‌کنند و تحریف رسالت دین را با ابرام و اصرار، سعی در تلقین و باور دارند …..

گرامیداشت جنگ‌ها و نبردها و تندیس تراشی برای فاتحان و

جنگ‌افروزان، درست خلاف آنی است که دین می‌خواهد و این همان هدفی است که پیام دین را دور می‌زند و تفسیر می‌کند.

سابقه‌ی ذکر جنک‌های مقدس و حفظ یاد و‌ خاطره‌ی آن در ذهن میادین و خیابان‌ها، شاید موید همین است که آشتی و صلح‌، به نزول غیرت تعبیر می‌شود و تشویق و تحریص و حماسی کردن خاطرات جنگ‌، از همین منبع، نشات گرفته است …..

اما غافل نباید بود که مردم، چوب منافع جنگ‌طلبان را می‌خورند و

نانی که از تنور جنگ بر سفره‌ی فقیهان می‌رود …..

منبع: کانال نويسنده


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۱۱
برچسب ها: