جایگاه پژوهش در جوامع سنتی 

دسته: مطالعات اسلامی , ویژه
بدون دیدگاه
یکشنبه - 18 فوریه 2018

نويسنده: عبدالله بلوچ 

” پژوهش ” فرایند استراتژیکی بوده که یکی از مولفه‌های کلیدی و فازبرداری ضربتی به سوی پیشرفت‌های مدرن جهت ترانزیت از رویدادهای برخاسته از کرده‌های سره یا ناسره‌ی بشریت در عرصه‌های گوناگون حاکم در بطن جامعه برای رسیدن به هدف ایده‌آل ترسیمی می‌باشد.

امروزه همه تحولات نوینی که مایه رفاه آحاد مردم و ازاله بسیاری از معضلات موجود در جهان گردیده به میمنت تحقیقات گسترده نخبگان حوزه‌ی مسائل مختلفی است که آنان در طول شبانه روز، مشغول فعالیت‌های دقیق علمی بوده ‌تا بساط قهقرایی ریشه دار حاکم در هر نقطه‌ای از کره خاکی نیز بر چیده شود.

احیای جایگاه پژوهش در جوامع سنتی، نیازمند سرمایه‌گذاری کلان و تلاش‌های هدفمند بی‌وفقه تواُم با سیاست گذاری‌های که متناسب با شرایط حاکم جهت رفع معضلات در بطن آنها بوده، می‌باشد.

بدین ترتیب، تنفیذ طرح‌های جانبی پیرامون فعالیت‌های پژوهشی که متکی بر نگاه‌های ساده لوحانه بوده، توانایی سرویس‌دهی برای تفکیک لایه‌ی مندرس از جوامع سنتی را نداشته و بایستی به پروژه‌های علمی سنجیده درازمدت رو آورد که منجر به تعبیه قالب مساعد جهت کندن پوسته کارهای عامیانه به فعالیت‌های پژوهشی گردد.

ضعف زیر ساخت‌ها

به جهت ضعیف بودن زیر ساخت‌های تحقیقات راجع به حوزه‌های مختلف در جوامع سنتی، موجب شده که کارهای پژوهشی بیشتر به حاشیه رانده شوند و عملا آنها قالب جانبی نیز به خود اتخاذ نمایند.

فقدان فعالیت‌های علمی، میزان ریسک‌پذیری جوامع سنتی را در درازنای مشکلات پیش بینی نشده، ارتقا داده‌ که به تدریج پتانسیل پیشگیری نسبی آنها هم با بروز چالش‌های آنی که نیازمند را حل‌های ساده بوده، نیز به تحلیل خواهند برد.

عوامل بازدارنده 

فاکتورهای عمده‌ای که جوامع سنتی را به عدم روآوری به فعالیتهای پژوهشی هدایت کرده تا آنها در با تلاق روزمرگی نیز سقوط نمایند، عبارتند از:

1- نازل بودن سطح آگاهی اهالی جوامع سنتی که با ما هیت کنش‌های پژوهشگرانه، بیگانه بوده و آنها را پل ارتباطی میان خود با جوامع پیشرفته‌ای که در حیطه‌ی تکنولوژی و فن‌آوری طلایه‌دار بوده، نمی‌دانند؛

2- عدم تخصیص بودجه حتی به صورت جانبی از ناحیه‌ی نهادهای خیریه‌ای که در گبه جوامع سنتی حو ل و حوش فعالیت‌های دیگری؛ همچون: رفع معضلات دینی، اجتماعی، فرهنگی و . . . حضور فیزیکی گسترد‌ه‌ای دارند؛

3- وجود فضای حاد رکود دامنه‌دار ایدئولوژیکی در بدنه‌ی جوامع سنتی که باعث جلوگیری از شکل‌گیری مطلوب جو تحقیقات ایده‌آل در بطن آنها می‌شود؛

4- تاسی فزاینده جوامع سنتی از رویکردهای منسوخی که پیشینیان جهت عبور از چالش‌های گوناگون موجود در حوزه‌ی اجتماعی، دیپلماتیک و . . . مورد استفاده قرار داده و اکنون نرخ کارایی آنها به حد صفر رسیده که اصولا فاقد پوزیسون علمی در سطح جامعه نیز می‌باشند.

را‌هکارهای پیشنهادی

1- فرهنگسازی صحیح به اقشار مختلف جهت شناسایی جایگاه سترگ پژوهش، که آن یکی از شاخص‌های بارز هدایت جوامع سنتی به آتی بهتر است؛

2- افزایش حجم کنش‌های پژوهشی کاربردی از ناحیه پژوهشگران بر آمده که به تدریج مایه‌ی رفع ساختار سنتی موجود در جامعه خواهند شد؛

– بهره‌گیری از تجارب و تبادل نظر با نوآوران که تئوریهای نوینی را راجع به فعالیت‌های پژوهشی ارائه داده، برای عقیم کردن فضای سنتی حاکم که تا جامعه را مجددا به تولید چنین وضعیت ناکارآمد بلند مدت سو ق ندهد.

سخن واپسین 

بنابر این، در مقطع فعلی تحقیقات صحیح در حوزه‌های گوناگون، پیش نیاز حل معضلات مختلف حاکم در هر جامعه می‌باشد که بایستی در اولویت پروژه‌های دیگر نیز قرار گیرند. منتها، بایستی نخبگان برآمده در زمینه‌های متنوع، در صد حجم تلاش‌های مثبت خود را جهت فرهنگ‌سازی برای ارتقای جایگاه فعالیت‌های علمی در جامعه‌های سنتی بسیج نمایند تا در اسرع زمان، روزنه‌هایی حول و حوش کارهای پژوهشی باز و آنها همزمان با جوامع پیشرفته در سطح جهانی در بلند مدت به طور یکسان نیز گام بردارند.


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۱۷
برچسب ها: