تقوا؛ سرچشمه‌ی نیکی‌ها

دسته: ویژه , یادداشت‌ها
بدون دیدگاه
سه شنبه - 20 فوریه 2018

نويسنده: قاری عبدالغفور سیدزاده

«تقوا» در حقیقت به دستورات الهی جامه عمل بپوشانیم و از ممنوعات الهی دست بکشیم.
کلمه‌ی تقوا از ماده ی وقی بر گرفته است که معنای حفظ و نگهداری را می‌دهد؛ با نیروی تقوا نفس انسان در کنترل الله متعال قرار می‌گیرد که با آن نزدیک گناه نمی‌رود و نفسش را کنترل می‌کند از تمام خواهشات و آن‌را وادار می‌نماید بر اطاعت الهی.
با تقوا در درون انسان بوی حقانتی استشمام می‌‌شود.

بدون تردید آدمی با ایمان و پایبندی بر اعمال صالح به گوهر نایاب تقوای نایل می‌شود.
کسی که تقوا ملکه‌ی جان او شد، به فضل الهی خوشبختی و سعادت دنیا و آخرت را به دست می‌آورد.
ایمان و تقوا لازم و ملزوم هستند. هر اندازه ایمان در دل پخته شود، به همان مقدار تقوایش افزایش می‌یابد و هر انداز از محرمات الهی پرهیز شود، ایمانش به همان مقدار قوی‌تر می‌شود.
انسان مومن در هر حالت دامن خود را از آلوده شدن به محرمات الهی نگاه می‌دارد.
تقوا برای بیماری‌های روحی اکسیر است و شیطان انسی و جنی را از آدمی دور می‌سازد و آینه قلب انسان را صیقل می‌دهد و معرفت الهی را در آن منعکس می‌کند.


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۵
برچسب ها: