تفسیر سوره‌ی قدر

دسته: شب قدر , علوم و معارف قرآنی , ماه مبارک رمضان , مقالات , مناسبت ها
6 دیدگاه
یکشنبه - 20 جولای 2014

1281421789alkadere - تفسیر سوره‌ی قدر

شروع به نام خدای  بی‌حد مهربان و بی‌نهایت رحیم

ما آن ‌را در شب ‌قدر نازل ‌کردیم. و تو چه فهمیدی که شب قدر چیست. شب قدر از هزار ماه بهتر است. فرشتگان و روح در آن به دستور پروردگارشان بر هر کار فرود می‌آیند.امان است، آن شب تا طلوع صبح است.

خلاصه‌ی تفسیر

بدون شک ما قرآن را در شب قدر فرود آوردیم (تحقیق نزول قرآن در شب قدر، در سوره‌ی دخان آمده است) و (جهت تشویق بیشتر فرمود) شما چه می‌دانید که شب قدر چه چیزی است؟ (پاسخ در آینده می‌آید که) شب قدر از هزار ماه بهتر است (ثواب عبادت‌گزاری در هزار ماه چه قدر می‌باشد، ثواب عبادت در شب قدر بیشتر از آن است[۱]، و آن چنان شبی است که در آن شب فرشتگان و روح القدس (جبرئیل علیه السلام) به دستور پروردگارشان با هر امر خیر (به سوی زمین) فرود می‌آیند (و آن شب از اوّل تا آخر) سلام است (چنان که در حدیث بیهقی از حضرت انس مرفوعاً روایت شده است که حضرت جبرئیل علیه السلام، در شب قدر همراه با گروهی از فرشتگان می‌آید، و هر کسی را که ببینند که در قیام و قعود مشغول است، بر او درود می‌فرستند، یعنی برای او دعای رحمت می‌کنند، خازن از ابن الجوزی در این روایت «یسلّمون» را نیز اضافه نموده‌اند، یعنی دعای سلامتی می‌کنند، و حاصل یصلون نیز همین است؛ زیرا رحمت و سلامتی لازم و ملزوم یکدیگر می‌باشند، همین را قرآن به لفظ «سَلَامٌ» یاد فرمود، و مراد از امر خیر نیز همین است، و نیز در روایات آمده است که توبه در این شب قبول می‌شود، درهای آسمان باز می‌گردند، و فرشتگان بر هر مؤمن سلام می‌گویند[۲]، انجام این امور توسط ملایکه و موجب سلامتی آن، امری است ظاهر، مراد از امر، آن اموری است که در سوره‌ی «دخان» به عنوان امر حکیم و طی شدن آن را در شب قدر ذکر فرمود، و) آن شب قدر (با همین صفت و برکت) تا طلوع فجر می‌ماند (این طور نیست که در قسمتی از این شب برکت باشد و در قسمت دیگر نباشد.)

معارف و مسایل با شأن نزول

ابن ابی‌حاتم از مجاهد مرسلا روایت نموده است که رسول‌خدا صلی الله علیه وسلم وضعیت مجاهدی از قوم بنی‌اسرائیل را ذکر فرمود که او تا هزار ماه پشت سرهم در جهاد مشغول ماند که هیچ گاه شمشیر را به زمین نمی‌گذاشت. مسلمانان با شنیدن آن در شگفت قرار گرفتند، بر این، سوره‌ی «قدر» نازل گردید، و در این، عبادت یک شب این امّت را بالاتر از عبادت تمام عمر آن مجاهد یعنی هزار ماه قرار داد.

ابن جریر به روایت مجاهد واقعه‌ی دیگری ذکر نموده است که: عابدی در قوم بنی‌اسرائیل بود که همه شب در عبادت مشغول بود، و به هنگام صبح به جهاد بیرون می‌رفت و به جهاد مشغول می‌شد، و بدین شکل او هزار ماه در عبادت به سر برد، بر این، خداوند متعال سوره‌ی «قدر» را نازل فرمود، از این، این نیز معلوم گردید که شب قدر از ویژگی‌های امّت محمّدی است[۳] .

ابن کثیر این را قول امام مالک دانسته است و بعضی از شوافع آن را قول جمهور قرار داده‌اند، خطابی بر این، ادّعای اجماع را دارد، امّا بعضی از محدّثین در این باره اختلاف نظر دارند[۴] .

معنای لیله القدر

یکی از معانی قدر، عزّت و شرف است، زهری و غیره از حضرات علما در اینجا همین معنی را مراد گرفته‌اند، و وجه نام‌گذاری این شب به لیله القدر عظمت و شرف آن است، ابووراق فرموده است: به این شب  از آن جهت لیله‌ القدر می‌گویند که انسانی که قبل از این در اثر بی‌عملی، قدر و قیمتی نداشت، به توبه و استغفار و عبادت در این شب، صاحب قدر و شرف قرار می‌گیرد.

معنای دیگر قدر، تقدیر و حکم می‌آید، با توجّه به این معنی، علّت لیله القدر گفتنش این می‌باشد که در این شب تمام آن‌چه برای مخلوقات در تقدیر ازلی نوشته شد، آن مقداری از آن که در این سال تا رمضان آینده پیش می‌آید، آن به فرشتگانی که مأمور تدبیر و تنفیذ امور کاینات می‌باشند، سپرد می‌گردد، در این شب مقدار مقرّر عمر، مرگ و رزق هر انسان و نیز باران و غیره به فرشتگان املا می‌گردد، حتّی اگر برای یکی در این سال حج مقدّر شده است، نیز نوشته می‌شود، و این فرشتگانی که این امور به آنها سپرد شده است، موافق به قول ابن عبّاس چهار نفر می‌باشند، که عبارتند از: اسرافیل، میکائیل، عزائیل و جبرائیل.[۵]

این مضمون به صراحت در قرآن آمده است: «إِنَّآ أَنزَلْنَـهُ فِی لَیْلَهٍ مُّبَـٰرَکَهٍ إِنَّا کُنَّا مُنذِرِینَ ٭ فِیهَا یُفْرَقُ کُلُّ أَمْرٍ حَکِیمٍ ٭ أَمْرآ مِنْ عِندِنَا»[۶]  که در این شب مبارک تمام امور فیصله‌ی تقدیر، نوشته می‌شوند.

مراد از «لَیْلَهٍ مُّبَـٰرَکَهٍ» نزد جمهور مفسّرین لیله القدر است، و آن دسته از علما که مراد از «لَیْلَهٍ مُّبَـٰرَکَهٍ» را شب برائت/ نصف شعبان قرار داده‌اند، آن را چنین تطبیق می‌دهند، که فیصله‌ی ابتدایی امور تقدیر به صورت اجمالی در شب برائت انجام می‌گیرد، سپس تفاصیل آن‌ها در لیله القدر نوشته می‌شوند. در تأیید این، قولی از حضرت ابن عبّاس هست که آن را امام بغوی به روایت ابوالضحی نقل فرموده است که: خداوند فیصله‌ی امور تقدیر یک سال را در شب برائت نصف شعبان انجام می‌دهد، سپس در شب قدر آن را به فرشتگان مربوط می‌سپارد.[۷]

مقصود از فیصله‌ی امور تقدیر در این شب، این است که آنچه از امور تقدیر که در این سال قابل تنفیذ می‌باشد آنها را از لوح محفوظ نقل نموده به فرشتگان می‌سپارند، اگر چه اصل نوشته تقدیر در روز ازل انجام گرفته است.

تعیین لیله القدر

از تصریحات قرآن این امر تا این حد ثابت است که شب قدر در ماه مبارک رمضان می‌باشد، امّا در تعیین تاریخ آن، اختلاف است. در این باره چهل قول وجود دارد. امّا در تفسیر مظهری آمده است که از همه‌ی این اقوال، صحیح این است که لیله القدر در دهه‌ی آخر رمضان است، ولی تاریخ خاصّی در این دهه‌ی آخر مشخّص نیست، بلکه امکان دارد در یکی از این شب‌ها باشد، و نیز آن در هر ماه رمضان تغییر می‌خورد، و از روی احادیث صحیح احتمال بیشتر این است که در شب‌های طاق: ۲۱، ۲۳، ۲۵، ۲۷ و ۲۹ بیاید، و در این، تمام احادیث که در ارتباط با تعیین شب قدر آمده‌اند، که در آن‌ها ۲۱، ۲۳، ۲۵، ۲۷ و ۲۹ ذکر شده است جمع می‌گردند. اگر شب قدر در این شب‌ها دایر و در هر رمضان تغییر کند، پس همه‌ی روایات حدیث به جای خود درست و ثابت می‌باشند، در هیچ یکی نیازی به تأویل نمی‌ماند. بنابراین، بیشتر ائمّه‌ی فقها فرموده‌اند که شب قدر در دهه‌ی آخر رمضان تغییر می‌یابد؛ ابوقلابه، امام مالک، احمد بن حنبل، سفیان ثوری، اسحق بن راهویه، ابوثور، مزنی، ابن خزیمه و غیره همه هم چنین فرموده‌اند، و روایتی از امام شافعی نیز موافق با این منقول است. روایتی دیگر از امام شافعی چنین آمده است که این شب غیر قابل تغییر است، بلکه متعیّن است.[۸]

روایتی از حضرت عایشه‌ی صدّیقه در صحیح بخاری آمده است که رسول‌خدا صلی الله علیه وسلم  فرمود: «تَحَرَّوْا لَیْلَهَ القَدْرِ فِی الوِتْرِ، مِنَ العَشْرِ الأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ»[۹]؛ یعنی شب قدر را در دهه‌ی آخر رمضان جستجو کنید. و در صحیح مسلم به روایت حضرت ابن عمر آمده است که رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمود: «فَاطْلُبُوهَا فِی الْوِتْرِ مِنْهَا»[۱۰]؛یعنی شب قدر را در شب‌های طاق دههی آخر رمضان تلاش کنید.[۱۱]

برخی از فضایل شب قدر و دعای ویژه‌ی آن

بزرگترین فضیلت این شب همان است که در باره‌ی این سوره بیان گردیده است که عبادت این یک شب، از عبادت هزار ماه؛ یعنی هشتاد و سه سال بهتر است. باز برای بهتر بودن آن، حدّی مقرّر نیست، که چه قدر بهتر است؟ آیا دو برابر، چهار برابر، ده برابر، صد برابر و غیره، همه امکان دارند.

در صحیحین از حضرت ابوهریره منقول است که رسول خدا صلیٰ الله علیه وسلم فرمود: «هر کسی که در شب قدر برای عبادت برخاست، همه‌ی گناه‌های گذشته‌ی او عفو می‌گردد.»[۱۲]

و از حضرت ابن عبّاس روایت است که نبی‌اکرم صلیٰ الله علیه وسلم فرمود: «تمام فرشتگان که در سدره المنتهیٰ اسکان یافته‌اند، در شب قدر همراه با جبرئیل به دنیا فرود می‌آیند، و هیچ مرد و زن مؤمن نیست که آن‌ها سلام نکنند، غیر از کسی که او شراب بنوشد یا گوشت خوک بخورد.»

در حدیثی رسول خدا صلیٰ الله علیه وسلم فرمود: «هر کسی که از خیر و برکت شب قدر محروم بماند، او کاملا محروم و بدشانس است.»

بسیاری در شب قدر انوار خاصّی را مشاهده خواهند کرد، امّا نه این برای همه حاصل می‌گردد و نه در تحصیل ثواب و برکات شب قدر دخلی خواهند داشت، لذا نباید به فکر آنها بود.

حضرت عایشه‌ی صدّیقه رضی الله عنها از رسول خدا صلیٰ الله علیه وسلم: که اگر من شب قدر را یافتم، چه دعایی بخوانم؟ آن‌حضرت صلیٰ الله علیه وسلم فرمود: این دعا را بخوان «اللّٰهُمَّ إِنَّکَ عَفُوٌّ تُحِبُّ العَفْوَ فَاعْفُ عَنِّیْ»؛ بار الٰها! تو عفو کننده‌ای و عفو کردن را می‌پسندی، گناه‌های مرا عفو بفرما.[۱۳]

«إِنَّآ أَنزَلْنٰـهُ فِی لَیْلَهِ آلْقَدْرِ»؛ در این آیه تصریح شده است که قرآن کریم در شب قدر نازل شده است و نیز می‌تواند مفهوم آن چنین باشد که کلّ قرآن از لوح محفوظ در شب قدر نازل شده است، سپس حضرت جبرئیل طی بیست و سه سال آن را به تدریج اندک اندک بر حسب هدایت آورده است و نیز می‌تواند مراد از آن، این باشد که آغاز نزول قرآن یا چند آیه در این شب باشد، سپس بقیه‌ی آن به تدریج نازل شده باشد.

همه‌ی کتب آسمانی فقط در رمضان نازل شده‌اند

حضرت ابوذر غفاری روایت نموده است که رسول‌خدا صلیٰ الله علیه وسلم فرمود: «صحیفه‌های حضرت ابراهیم به تاریخ سوم رمضان، تورات در تاریخ ششم، انجیل در تاریخ سیزدهم و زبور در تاریخ هیجدهم رمضان نازل گردیده است، و قرآن کریم به تاریخ بیست و چهارم رمضان بر رسول خدا صلیٰ الله علیه وسلم نازل شده است.»[۱۴]

«تَنَزَّلُ الْمَلٰـئِکَهُ وَالرُّوحُ»؛ مراد از روح، حضرت جبرئیل امین است. حضرت انس روایت نموده است که رسول خدا صلیٰ الله علیه وسلم فرمود: «هرگاه شب قدر بیاید، جبرئیل با جمع بزرگی از فرشتگان به زمین فرود می‌آیند، و برای همه‌ی بندگان خدا از مرد و زن که به نماز یا ذکرالله مشغول باشند، دعای رحمت می‌کنند.»[۱۵]

«مِن کُلِّ أَمْرٍ»؛ در اینجا حرف «مِنْ» به معنای «بَا» است چنان که در «یَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللهِ»[۱۶]،  «مِن» به معنای «با» به کار رفته است، یعنی فرشتگان تمام وقایع پیش آینده تقدیر در سال را با خود همراه گرفته به زمین فرود می‌آیند.

بعضی از مفسّرین مانند مجاهد و غیره «مِنْ کُلِّ أَمْرٍ»، را به سلام متعلّق دانسته و آن را چنین معنی کرده‌اند که این شب از هر شر و آفت و چیزهای بد، سالم است.[۱۷]

«سَلَـٰمٌ»؛ در اصل عبارت «هِیَ سَلَامٌ» است؛ لفظ «هِیَ» حذف شده است؛ یعنی این سلام و سلامتی است، و کاملا خیر است، که نامی از شر در آن نیست.[۱۸] و بعضی گفته‌اند که تقدیر عبارت «سَلامٌ هُوَ» است، و آن را صفت «کُلِّ أَمْرٍ» قرار داده‌اند، و معنایش این که این فرشتگان هر آن امری را برداشته می‌آیند که خیر و سلام باشد.[۱۹]

«هِیَ حَتَّیٰ مَطْلَعِ الْفَجْرِ»؛ یعنی این برکات لیله القدر مختصّ قسمتی از شب نیست، بلکه از آغاز شب گرفته تا طلوع فجر ادامه خواهد داشت.

فایده

در این آیات لیله القدر از هزار ماه بهتر قرار داده شد؛ بدیهی است که در آن هزار ماه هر سال یک شب لیله القدر می‌باشد، پس این محاسبه به چه صورتی می‌باشد؟ ائمّه‌ی تفسیر فرموده‌اند که مراد از هزار ماه، آن ماه‌هایی هستند که در آن‌ها این شب نباشد، لذا ایرادی نمی‌آید.[۲۰]

با توجّه به اختلاف مطالع در ممالک و شهرهای مختلف، شب قدر مختلف می‌باشد و در آن هیچ گونه اشکالی نیست؛ زیرا به اعتبار هر کجا که شب قدر بیاید، در شب همان جا برکات لیله القدر حاصل می‌شوند. والله سبحانه وتعالیٰ أعلم.

مسأله: هر کسی که در شب قدر نماز عشاء و صبح را به جماعت ادا کرد، او نیز ثواب آن شب را دریافت و هر کس هر چه بیشتر عبادت کند به ثواب بیشتری نایل می‌گردد. در صحیح مسلم به روایت حضرت عثمان غنی آمده است که رسول خدا صلیٰ الله علیه وسلم فرمود: «هر کسی که نماز عشاء را با جماعت ادا کرد، به ثواب قیام نیم شب نایل آمده است و اگر نماز صبح را با جماعت ادا نماید، پس ثواب عبادت همه‌ی شب را یافته است.»[۲۱]

برگرفته از تفسیر معارف القرآن/ اثر مولانا مفتی محمد شفیع عثمانی
ترجمه‌ی مولانا سید محمّد یوسف حسین پور

[۱] کذا فی‌الخازن.

[۲] کذا فی‌الدرالمنثور.

[۳] مظهری.

[۴] ماخوذ از ابن‌کثیر.

[۵] قرطبی.

[۶] دخان، آیات ۳،۴و۵.

[۷] مظهری.

[۸] ابن کثیر.

[۹] صحیح بخاری: ۲۰۱۷.

[۱۰] صحیح مسلم: ۱۱۶۵

[۱۱] مظهری.

[۱۲] صحیح بخاری: ۳۵؛ صحیح مسلم: ۷۶۰

[۱۳] قرطبی.

[۱۴] مظهری.

[۱۵] مظهری.

[۱۶] رعد، ۱۱.

[۱۷] ابن کثیر.

[۱۸] قرطبی.

[۱۹] مظهری.

[۲۰] کذا ذکره ابن کثیر عن مجاهد.

[۲۱] صحیح مسلم: ۶۵۶.


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۱۳۱۲
برچسب ها:
دیدگاه ها
دایان این نظر توسط مدیر ارسال شده است. چهار شنبه 8 آگوست 2012 - 8:52 ق.ظ پاسخ به دیدگاه

با سلام و احترام
آیا اصحاب پیامبر و ام المومنین از شب قدرکه درچه شبی هست آگاه نبودند؟ که این همه حدس و گمان برای شب قدر ذکر شده است و برای امت مجهول شده است ؟

    سنت آنلاين این نظر توسط مدیر ارسال شده است. شنبه 11 آگوست 2012 - 7:53 ق.ظ پاسخ به دیدگاه

    با سلام و احترام متقابل
    ابتدا خداوند متعال تاریخ دقیق شب قدر را به پیامبر صلی الله علیه وسلم اعلام کردند. هنگامی که پیامبر صلی الله علیه وسلم می خواست از خانه به طرف مسجد خارج شود، نزاع دو نفر توجهش را جلب کرد و رفت تا آنها را صلح دهد. پس از تمام شدن کارش، وقتی که به مسجد رفت، تاریخ دقیق شب قدر از ذهنش فراموش گردانیده شده بود و فرمود که شاید این که شب قدر دقیقا مشخص نباشد برای شما بهتر است و آن را در شب های فرد دهه ی اخیر رمضان یعنی شب بیست و یک، بیست و سه، بیست و پنج، بیست و هفت و بیست و نهم تلاش کنید.
    حکمتش این است که اگر شب قدر دقیقا مشخص می بود، انسان فقط همان یک شب را به عبادت می گذراند و عبادت این چهار شب دیگر را از دست می داد، لذا الآن کسی که به امید شب قدر شب را زنده نگه می دارد، هم ثواب شب قدر به او می رسد و هم اضافه بر آن ثواب عبادت چهار شب دیگر به او می رسد.
    و حکمت دیگرش این است که اگر شب قدر دقیقا مشخص می بود، امکان داشت در این شب مشخص از فردی گناهی سر بزند، لذا همان طور که عبادت در شب قدر ثواب بسیار زیادی دارد، گناه در شب قدر هم گناهش چندین برابر می شود ولی الآن که پنهان مانده است، ممکن است کسی که گناه کند، بگوید: من نمی دانستم که این شب قدر است و امید است که خدا او را به گناه شب قدر مؤاخذه نکند. والله أعلم.

عبد الله این نظر توسط مدیر ارسال شده است. پنجشنبه 22 نوامبر 2012 - 4:36 ب.ظ پاسخ به دیدگاه

با کسب اجازه از محضر اساتید در باره سوره قدر مکتوب در آن سایت ترجمه و کلامی به عرض می رسانم:

(بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ)
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَهِ الْقَدْرِ (۱)

یقینًا ما، قرآن (شامل سوره فاتحه مسمی به « سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِی (۸۷) » وآیات ۱-۵سوره علق) را در « لَیْلَهُ الْقَدْرِ » فرو فرستادیم.

وَمَا أَدْرَاکَ مَا لَیْلَهُ الْقَدْرِ (۲)

و چه می دانی « لَیْلَهُ الْقَدْرِ » چیست؟

لَیْلَهُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ (۳)

شب قدر ( نقشه کشی انتشار و تثبیت قرآن تا ابد) بزرگترین خیری است از ( برنامه ریزی) هزار ماهه ای.

تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَهُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کُلِّ أَمْرٍ (۴)

در آن (شب)‌، (آن) ملائکه و (آن) روح، به فرمان پروردگارشان از هر امری، فرود می آمدند.

سَلَامٌ هِیَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ (۵)آن (شب) تا طلوع فجر سلامی (نزول آیات قرآن) بود.

۱. وحی نازل شدهء تا آیه مزمل : ۴ و نیز تا آیه انسان : ۲۳ مسمی به « القرآن » است و یک یا چند آیه یا یک سوره و هر تعداد سورهء مکتوب، (بصری و مورد اطاعت خوانندگان) « أَطِیعُواْ اللّهَ » یا در حافظه پیامبر (سمعی و مورد اطاعت بی سوادان و شنوندگان) « أَطِیعُواْ الرَّسُولَ » (به وسیله ضمیر یا اسم اشاره) نیز « القرآن » یا « ذکر »، « ذکری » و « تذکره »، « عبس : ۱۱- ۱۶، بروج : ۲۱ » و مسمی به « کتاب » مورد شهادت الله است. « قلم : ۱، ق : ۱، ص : ۱ » و به راهنمائی آیه حجر : ۸۷ « سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِی » همان « سوره فاتحه » (وحی شب قدر) و « الْقُرْآنَ الْعَظِیمَ » وحی به « ترتیل » و « عَلَى مُکْثٍ » در طول زمان پیغمبری تا به انتهاء و تا کلِ کتاب الله (۱۱۴ سوره ای)، مسمی به « القرآن » است. لذا ضمیر « هُ » در آیه ۱ فقط اشاره به نزول وحی در شب قدر شامل پنج آیه اول سوره علق و سوره فاتحه است. (ولاغیر)
۲. « وَمَا أَدْرَاکَ مَا لَیْلَهُ الْقَدْرِ » اشاره به عدم اطلاع پیامبر از برنامه های پشت صحنه در کار تدارک نزول قرآن بر رسول الله، و گمارده شدن پشتیبانانی بر ایجاد تمهیدات از آن شب به بعد، خارج از دید انسان ها با دخالت و مدیریت مستقیم الله به شرح آیاتی مانند «تکویر : ۱۹-۲۴، نجم : ۱-۱۰ و ۲۶، صافات : ۱-۳ و ۱۶۴-۱۷۳، مریم : ۶۴، نحل : ۲ » است و راهنما بر شدت تکلیف مقرر در آیات « مزمل : ۱–۸ » تا به خواست و کمک الله و با مجاهدت کبیر شبانه روزی مستمر و مداوم « فرقان : ۵۲ » فهم کلام ثقیل و موعودها و مجمل برنامه زمان بندی شده برای پیغمبر (وحواریون او) آسان شود. « مزمل : ۲۰ » و « محمد » غیر از جبریل ملائکه پشت صحنه را نمی دید بلکه در آیات « جن : ۸ و ۹ » اطلاعاتی از « تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَهُ وَالرُّوحُ (۴) » است. که در این آیه « الروح » همان « الرُّوحُ الْأَمِینُ (۱۹۳) » (امین قرآن) جبریل به صفات « ذِی قُوَّهٍ…(۲۰) یا شَدِیدُ الْقُوَى (۵) یا ذُو مِرَّهٍ …(۶) » است.
۳. آیه « دخان : ۳ و ۴ » نیز روشن فرموده که « لَیْلَهِ الْقَدْرِ » به برنامه « مائده : ۱۹ » فقط شب مبارک نزول آغاز وحی ( ۲۷ رمضان ۱۳- طبق آیات « مدثر : ۳۲-۳۷ ») و از پی ابلاغ توسط پیامبر به ام القری و حول آن « شعراء : ۲۱۴، انعام : ۹۲، شوری : ۷ » در دهم ذیحجه سال دهم هجری با اکمال قرآن و اتمام نعمت هدایتی در دین مأموریت پیامبر خاتمه یافت. « لیل : ۱۳، مائده : ۳ » و آیه « لَیْلَهُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ » توضیحی بر چگونگی تقدیر و برنامه ریزی از شروع نزول قرآن و تثبیت و انتشار آن در تمام زمین در هزار ماهه مخصوصی که فقط به علم و شمارش اختصاصی توسط الله است (بر تداوم اجرای آیه جن : ۲۸ تا پایان عمر پیامبر و بر مقررات ۴ماه حرام طبق آیه « توبه : ۳۶ » شمارش آن به زعم و خیالبافی بشری نیست) و آخرین اتمام حجت و سند مکتوب و محفوظ و پایدار الله تا ابد است. و به همین جهت « محمد » آخرین رسول الله و « خاتم النبیین » است. « احزاب :۴۰، سبأ : ۲۸ »

به راهنمائی آیه احزاب : ۲۲ با دیدن وعده باید گفت « هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ »
۴. کلمه « تَنَزَّلُ » فعل مضارع است و « تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَهُ وَالرُّوحُ » جمله حالیه ایست برای « إِنَّا أَنزَلْنَاهُ » پس، اجبارًا ماضی معنا می شود {مانند « وَجَاؤُواْ أَبَاهُمْ عِشَاءً یَبْکُونَ (۱۶) » که « یَبْکُونَ » حال برای « جَاؤُواْ » ماضی معنا می دهد.}
۵. « مِّن کُلِّ أَمْرٍ » مربوط به تعلیم و نحوه اجرای فرامین بر عبودیت مطلق، خالص، حنیف و مستقیم به پیغمبر امی و بی اطلاع که در آیه علق : ۵ روشن فرموده « به انسان (پیغمبر) آنچه را نیاموخته بود، (به تعلیم الله) آموخت.( فرائض واجب دین الله (مثال اجرای متن و حالات و اوقات نماز به تعلیم الله « بقره : ۲۳۹، نساء : ۱۱۳» با مقدمات غسل و وضو « نساء : ۴۳ و مائده : ۶ » در شروع وحی مانند موسی « طه : ۱۴ » به تأیید آیات « انسان : ۲۵ و ۲۶، ق : ۳۹، طه : ۱۳۰، هود : ۱۱۴، اسراء : ۷۸ و ۷۹، ۱۰۷-۱۱۱، روم : ۱۷ و ۱۸، نور : ۵۸، نساء : ۱۰۳ » به وحی غیر قرآنی « اعلی : ۶ و ۷ » و بخشش در راه الله « سوره کوثر، یس : ۴۷، مریم : ۵۵ ») دست یافت. « جمعه : ۲ و ۳ »، « شوری : ۱۳ » لذا سوره توضیحی بر سلام یا سبل السلام « مائده : ۱۶ » (که از آن و صافات : ۱۸۱ و نمل : ۵۹ « السلام علی النبی » در تشهد نماز است) و سلام « قول رب رحیم » در بهشت « یونس : ۱۰ » همان خلاصهء قرآن « سوره فاتحه » است که تا مطلع الفجر شب قدر تعلیم به آن ادامه یافت. و وعده الله به ابراهیم « بقره : ۱۲۹ » به میثاق در « اعراف : ۱۵۵-۱۵۷و آل عمران : ۸۱ و باب ۱۳ و ۱۸ و ۳۳ سفر تثنیه » و به بشارت در آیه « صف : ۶ »‌ با صدق و عدل تحقق یافت « انعام : ۱۱۵ »

عبدالله123 این نظر توسط مدیر ارسال شده است. پنجشنبه 30 می 2013 - 2:58 ق.ظ پاسخ به دیدگاه

به نام الله
جزاکم الله خیرا

حسین این نظر توسط مدیر ارسال شده است. شنبه 13 جولای 2013 - 4:14 ب.ظ پاسخ به دیدگاه

با سلام
شنیده بودم اهل سنت اصلا احیا در شب قدر را قبول ندارند؟
در ضمن شیعیان ادعا می‌کنند یکی ازمصادیق شب قدر حضرت زهرا (دختر پیامبر) است.

    رضا این نظر توسط مدیر ارسال شده است. یکشنبه 20 جولای 2014 - 3:05 ب.ظ پاسخ به دیدگاه

    با سلام حسین آقا این یکی از هزاران شنیده های دروغی است که به اهل سنت نسبت می دهند انسانهای خوش باور هم زیاد هستند باید شنونده عاقل باشد