تامل!

دسته: ویژه , یادداشت‌ها
بدون دیدگاه
سه شنبه - 6 مارس 2018

نويسنده: یاسرسابکزئی

سیدنا بلال رضی الله عنه برده یکی از مشرکین مکه بود. ایشان از برده بودنش احساس خواری و ذلت می‌نمود. برده بودن زندگی را بر کام این انسان والا اندیش تلخ کرده بود.
باری سیدنا ابوبکرصدیق رضی الله عنه آیین اسلام را به بلال عرضه نمود. به محضی که سیدنا بلال اسلام را پذیرفت، نعره آزادی سر داد و گفت احساس آزادی می‌کنم.
مالکش وی را با فجیع‌ترین صورت مورد ضرب و شتم قرار می‌داد تا از اسلام برگردد، اما ایشان به هیچ وجه حاضر نبود یک لحظه طعم آزدی را از دست بدهد.
بلال هم‌چون کوهی استوار بر آزار و اذیت مشرکین استقامت ورزید و عقیده پاک خویش را با چنگ و دندان پاسداری نمود.

لحظه‌ای اندیشه

از آنجائی‌که سیدنا بلال ایمان آورد و احساس آزدی کرد، معلوم می‌شود که اسلام دین آزادی و حریت می‌باشد و اسلام همه طبقات بشر را به آغوش می‌گیرد،بر خلاف ادعای اسلام ستیزان.
از استقامت سیدنا بلال رضی الله عنه در مقابل دیکتاتورهای زمانش فهمیده می‌شود که هر زمان فهم دقیق و عمیق توحید راستین در آشیانه قلب‌ها ریشه بدواند و در تار و پود آن عجین شود، انسان در مقابل اوضاع نابسامان و شرایط جانکاه دلیر و شجاع می‌گردد و نه تنها از این عقیده ناب عقب گرد نمی‌کند که جهت پاسداری از آن تحمل دشواری‌ها برایش لذت بخش خواهد شد.
و همچنین فهمیده می‌شود هر وقت انسان به خاطر عقیده استقامت بورزد و در مقابل قدرت‌ها هم‌چون مجاهدی نستوه پایمردی کند، در نهایت می‌تواند با قوت توحید و عقیده روح بخش خویش پوزه مستکبران را به خاک بمالد و اسلحه‌های مدرن خون آشامشان را خنثی بگرداند؛ زیرا طبق گفته لویس نهم رمز قوت مسلمان عقیده شان می‌باشد.
شرایط فعلی جهان اسلام جهت راندن قدرت‌های خون خوار و پست فطرت از خاورمیانه خواستار این امر می‌باشد که مسلمان باری دیگر به سوی عقیده ناب توحیدی روی بیاورد.

باری مشرکین مکه سیدنا بلال رضی الله عنه را جهت شکنجه دادن به صحرای خشک حجاز بردند. ایشان را با جسمی برهنه روی ریگستان داغ خواباندن و فرعون زمان ابوجهل لعین سنگی بزرگ بر سینه مبارک بلال گذاشت،سپس بی‌وجدان‌ها شروع به تازیانه زدن آن صحابی جلیل القدر نمودند. در این شرایط حساس که زمین و زمان با وجود فراخنایشان برای سیدنا بلال تنگ آمده بود و کشتی روزگار جهت مخالف روانه بود کافی بود؛ تا وی با یک جمله کوتاه رضایت ارباب خویش جلب بنماید و از این مخمصه برهد، اما آن مجاهد نستوه ترجیح داد تا در بحرانی‌ترین شرایط نغمه آرام بخش خویش #أحد_أحد را که کیان مشرکین را متزلزل می‌کرد، را بسراید.
در همین بحبوحه که آن مسلمان مظلوم از شدت شکنجه‌های جبابره به خود می‌پیچید، ناگهان مرد اخلاق، نماد مروت و الگو بذل و انفاق ابوبکر بن قحافه رضی الله عنه ظاهر شد. این کنش مشرکین را محکوم کرد و سیدنا بلال را با مال هنگفی آزاد نمود.
ارباب بلال به بت‌هایش سوگند یاد می‌کند که اگر ابوبکر وی را با مال اندکی هم می‌خرید می‌فروختمش! اما در مقابل سیدنا ابوبکر جواب تاریخی خویش را نثار این مشرک از خدا بی‌خبر کرد فرمود: سوگند به خدا اگر مال بیشتری هم می‌خواستی باز هم او را آزاد می‌کردم.

لحظه‌ای اندیشه

از عکس العمل ابوبکر معلوم می‌شود که هر زمان حس بشردوستی بر جامعه حاکم بشود، انسان حاضر خواهد شد تا برای آزادی هم نوع خویش همه دارای خویش را انفاق کند و برادرش را از فتنه نجات بدهد.
اگر امروزه نیز حس بشردوستی در جامعه جوانه بزند و سازمان حقوق بشر نقاب دموکراسی که جهت اجرای استبداد و روا داشتن ظلم و بی‌عدالتی زده را بر دارد و در عوضش پرچم بشردوستی را در جای جای کره خاکی به اهتزاز در بیاورد. دگر شاهد آه و فغان اطفال معصوم نخواهیم شد. دگر غوطه شرقی با خاک و خون یکسان نخواهد شد. آن‌وقت قدس عزیز آزاد می‌شود و پوزه مستکبران به زمین مالیده خواهد شد و روز شادی مظلومین جفا دیده فرا خواهد رسید.


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۷
برچسب ها: