بیا تا قدر یکدیگر بدانیم

دسته: ویژه , یادداشت‌ها
بدون دیدگاه
یکشنبه - 3 دسامبر 2017

بیا تا قدر یکدیگر بدانیم /٭/ اجل سنگ است و آدم مثل شیشه

نويسنده: عبدالعلیم اعتمادی

ما مردم بلوچ قدر آدم‌ها را پس از فوت و از دست دادنشان می‌دانیم و تا زمانی که در قید حیات‌اند، زیاد به آنان اهمیت نمی‌دهیم!
حتماً منظور سخنم را گرفتید!
شخصیت شیخ الحدیث – رحمه الله- تا زمانی که در میانمان بود قدرش را نشناختیم، ولی بعد از رفتنش جای خالی او را احساس می‌کنیم که با حسرت و افسوس خوردن کوتاهی‌هایمان در حقش جبران نخواهد شد!
هر شخص از ما گویی داغی به دل دارد که چرا بیشتر قدرش را نشناختم!
هر شخص در دل می‌گوید کاش دوباره زنده شود تا قدرش را بدانم!
اما افسوس و صد افسوس که او دوباره برنمی‌گردد!
ولی…
ما هنوز شخصیتهای زیادی داریم که هنوز آنها را از دست نداده‌ایم، بیا تا قدر آنان را بدانیم تا پس از آنان افسوس نخوریم!
مولانا عبدالکریم خَلَف رشید ایشان هنوز در میان ماست!
اگر ایشان زاهدان یا کراچی می‌بود به خاطر ارج نهادن مردم به او به یک شخصیت جهانی تبدیل می‌شد، اما افسوس که ما مردم قدر علمایمان را نمی‌دانیم!
در حالی که ارج نهادن به علما تعظیم قرآن است!
یادم هست که همیشه حضرت شیخ الحدیث – رحمه الله- در سالهای اخیر عمرش خطاب به جمع اساتید می‌فرمود ما دیگر بازنشسته واز کار افتاده‌ایم و پایمان لب قبر است! شما جوانان باید برای خود فکری بردارید و اداره مدرسه را برعهده بگیرید و یکی را از میان خود برای این امر انتخاب کنید!
هرگاه نگاهها به سمت مولوی عبدالکریم خیره می‌شد اشک از چشمان جاری می‌شد و آرام زمزمه می‌کرد تا زمانی که شما در میان ما هستید ما چنین جسارتی نمی‌کنیم!
اما آنچه مقدر بود آمد و شیخ الحدیث -رحمه الله- پیک اجل را لبیک گفت و مسؤولیت مدیریت مدرسه با دلی ناخواسته برعهده ایشان گذاشته شد!
و در این امر مصداق حدیث پیامبر – صلی الله علیه وسلم- قرار گرفت هرگاه کسی مسؤولیت و پستی را طلب کند، سپردِ خودش می‌شود و هرگاه بدون طلب کردن به او داده شود، از جانب الله یاری خواهد شد!

بیا تا قدر یکدیگر بدانیم /٭/ اجل سنگ است و آدم مثل شیشه


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۳۷
برچسب ها: