برادری واقعی شیعه و سنی در گرو مساوات و ایثار است

دسته: اخبار , خبر و گزارش , ویژه
بدون دیدگاه
یکشنبه - 10 دسامبر 2017

مفتی محمدقاسم قاسمی از علمای اهل سنت معتقد است برادری واقعی میان شیعه و سنی وقتی شکل می‌گیرد که نسبت به هم مساوات و ایثار داشته باشیم.

به گزارش سنت‌آنلاين به نقل از مهر، مفتی قاسم قاسمی یکی از برجسته‌ترین علمای اهل سنت ایران است که سال‌ها در دارالعلوم زاهدان مشغول به تدریس است. وی با اینکه خیلی اهل رسانه و مصاحبه نیست، به درخواست ما برای گفت‌وگو پاسخ مثبت داد و از موانع شکل‌گیری وحدت اسلامی به شکل عملی گفت. او معتقد است برادری واقعی میان شیعه و سنی وقتی شکل می‌گیرد که نسبت به هم مساوات و ایثار داشته باشیم.

مفتی محمدقاسم قاسمی با اشاره به مطلوب نبودن وضعیت وحدت عملی در کشور، گفت: اول باید مرض را تشخیص دهیم که آیا واقعا یک بیماری هست یا نه؟ وقتی مدام توجیه کنیم که وحدت هست و چه کسی گفته عملا وحدت نیست، فایده ندارد. عده‌ای صورت مسئله را پاک می‌کنند و می‌گویند چه کسی گفته وحدت عملی وجود ندارد، همه چیز خوب است و بر وفق مراد دارد پیش می‌رود. وقتی فرض افراد این باشد گفت‌وگو مشکل است.

وی افزود: مهم‌ترین چیز این است که دو برادر از یک پدر و مادر هستند. دو برادر که از یک پدر و مادر باشند میراث مشترکی دارند. اگر این میراث را یک برادر تصاحب کند و برادر دیگر را از آن محروم کند، هرچه بگوید تو برادر من هستی، برادر دیگر باورش نمی‌شود و می‌گوید شما این تبعیض را انجام دادی و مساوات نکردی، ایثار نکردی.

استاد حوزه علمیه اهل سنت سیستان و بلوچستان ادامه داد: سه حالت داریم. یکی اثرا، یکی ایثار و یکی هم مساوات. اثرا یعنی خودخواهی. آدم فقط خودش را بخواهد و دیگری هیچ. یا ندهد یا کمتر بدهد. اثرا یعنی ترجیح النفس. دومین صورت مساوات است. سومین صورت ایثار است. خداوند در قرآن می‌فرماید: «یؤثِرُونَ عَلَی َنْفُسِهِمْ وَلَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ»

وی با اشاره به موانع وحدت قلبی صمیمانه گفت: صمیمیت و صفا مقتضایاتی و موجباتی دارد. ما باید شهامت داشته باشیم، دقیق بررسی کنیم و تشخیص دهیم. اولین مرحله تشخیص مرض است و بعد تجویز دارو و بعد استفاده دارو. بعد از این سه مرحله، پرهیز است برای علاج یک معضل.

قاسمی در پایان گفت: هزار بار هم که بگوییم وحدت وحدت، اما وقتی یک برادر تبعیض را مشاهده کند، قلبا مودت و صمیمیت به وجود نمی‌آید. اساسی‌ترین چیز تواضع است. شاعر می‌گوید «گدا گر تواضع کند خوی اوست، ز گردن فرازان تواضع نکوست» آن برادر بزرگ‌تر باید برود به سمت برادر کوچک‌تر و به او تواضع کند. در این صورت برادر دیگر هم برادری را باور می‌کند. اما اگر دو برادر بگویند ما با هم برادریم، ولی یک برادر تنها بخورد، تنها ماشین سوار شود، تنها منزل را تصاحب کند، محبت قلبی شکل نمی‌گیرد. ما چیزهایی داریم به اسم عیار عدالت، در این موارد باید جرات و شهامت خرج شود. باید طرف مقابل را باور کنیم. نگوییم که تندروها نمی‌گذارند. این کار بزرگ‌مردان است که باید انجام دهند.


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۱۱
برچسب ها: