انسانیت یا حيوانيت

دسته: ویژه , یادداشت‌ها
بدون دیدگاه
شنبه - 23 دسامبر 2017

نويسنده: عبدالوحید عمرزهی

انسان ترکیب یافته‌ی دو صفت فرشتگي و حیوانی است؛ با اختیار نمودن صفات هر کدام از فرشتگی و حیوانی، به همان جهت  ارتقاء یا تنزل می‌يابد. (حجة الله البالغة)

 انسانیت انسان، با صفات فرشتگي حاصل می‌شود؛ همانگونه که حیوانیت او با صفات حیوانی شکل می‌گیرد.

فرشتگان همواره در صفات متعالي و بدور از رذایل اخلاقی‌اند، اما حیوانات همواره در خورد و نوش و شهوت‌رانی بسر می‌برند و کسب صفات متعالی در قاموس آنان بی‌معناست.

انسان با صفات متعالي فرشته‌منش می‌شود و حتی گاهی گوی سبقت را از آنان می رباید. عمده‌ی صفات متعالي، توحید و باور الله متعال است. انسان فرشته‌گونه باور الله را در عمق دلش جایی می‌دهد و باور غیرالله را از دلش دور می‌اندازد.

سرانجام، محصول توحید در قالب محاسن و اعمال شريعت از اعضاء و جوارح او نمایان می‌گردد.

با توحید و عمل به شریعت، سیر صعودی انسان به سوی تکامل معنوی آغاز می‌شود و لحظه به لحظه قرب او تعالی را به دست می‌آورد؛ تا جایی پیش می‌رود که محبوب خدا قرار می‌گیرد. کلام، شنوایی، بينايی و تمامی حرکات و سکناتش با نظمي ربانی و بدور از نواهي شریعت انجام می‌پذیرد.

آن سوی قضیه، اگر در وادي حیوانيت قدم بگذارد، نه تنها حیوان صفت می‌شود، بلکه یک پله پائین‌تر از حیوانات تنزل می‌کند؛ «اُولئِک کالانعام بل هم اضل سبيلا»؛ آنان بسان چهارپایانند و بلکه گمراه‌تر.

 صفات حیوانی با پوست و گوشتش عجین می‌شود. هر دم بسوی حیوانیت نزدیک‌تر می‌شود. دم به دم از چشم و گوش و حتی تمام جوارحش، نافرمانی الله متعال ظاهر می‌گردد؛ تا جائی تنزل می‌کند که افسارش به دست شیطان و شیطان صفتان قرار می‌گیرد. آن بدخواهان هم او را به انواع گردنه‌ها و هلاکت گاه‌ها رهنمون می‌شوند.

این میان برخی از اشخاص هر دو صفت فرشتگي و حیوانی را اختيار می‌کنند. پرواضح است که هر کدام صفت غالب شد به همان متصف می‌گردد.

علی ای حال، فرشته و حیوان صفت بودن انسان منوط به عملکرد اوست. عمل نمودنش به دين او را بسوی معرفت الهی و صفات انسانی ارتقاء می‌دهد و عمل خلاف دین انسان را از معرفت الهی بدور می‌کند و او را به حیوانیت تنزل می‌دهد.


نوشته شده توسط:سنت آنلاین - 1038 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۶
برچسب ها: